HOROSKOPY z języka greckiego znaczy to samo, co badacz czasu. Pierwotnie była to tablica odnosząca się do znaków Zodiaku i położenia ich w stosunku do planet w określonym czasie. Ta zależność stanowiła podstawę przepowiedni astrologicznych prozą lub wierszem dla pojedynczych osób, narodów lub nawet krajów i świata.
Początkowo horoskopy służyły do przewidywania wojen, ich wyników oraz nadchodzących klęsk żywiołowych. Najstarsza znana przepowiednia pochodzi z VII wieku przed naszą erą. Sporządzona została dla króla Asyrii i dotyczyła losów jego rządów. Źródła podają, że jeden z najstarszych horoskopów indywidualnych powstał w V wieku przed naszą erą.
W III wieku przed naszą erą założono pierwszą szkołą dla astrologów. Jej założycielem był babiloński astronom Berros, który na greckie wyspie Kos uczył jak przepowiadać przyszłość. W Polsce astrologia, a co za tym idzie i horoskopy rozkwitły dopiero pod koniec XV wieku. Na Akademii Krakowskiej powstała nawet specjalnie wydzielona katedra, a słuchaczem wykładów w z tej dziedziny był między innymi Mikołaj Kopernik.
Jednak astrologia i horoskopy nie zawsze cieszyły się poważaniem. Rzymski cesarz Tyberiusz kazał wypędzić poza bramy miasta wszystkich tych, którzy śmieli przepowiadać przyszłość. W pierwszych wiekach chrześcijaństwa również walczono z przepowiedniami i horoskopami. Do dziś wiara w horoskopy i astrologiczne przepowiednie uznawana jest za grzech. Mimo zakazów nie przeszkadzało to jednak wielu możnym chrześcijanom zamawiać horoskopy tak, jak to zrobił cesarz Konstantyn, który chciał wiedzieć jak potoczą się losy Konstantynopola, miasta przez niego założonego.
Mimo niechęci Kościoła astrologia i horoskopy nie zginęły śmiercią naturalną. Ludzka chęć poznania przyszłości dominowała ponad wszystko. Z jednej strony uznawano, że astrologowie i stawiający horoskopy są związani z siłami nieczystymi, demonami i diabłami, natomiast z drugiej astrologia i przepowiednie królowały na dworach wielu europejskich władców. Nawet papieże nie oparli się pokusie stawiania dla nich horoskopu. papież Juliusz II na tej podstawie wybrał dzień swojej koronacji, papież Paweł III wyznaczał konsystorz również na podstawie horoskopu.
Współcześnie astrologia i horoskopy straciły znaczenie jako nauka. Mimo to horoskop znajdziemy w każdej gazecie. Wynika to z niezmiennego zainteresowania przepowiedniami losu człowieka. Musimy jednak pamiętać, że wszelkie horoskopy i przepowiednie należy traktować z przymrużeniem oka. Bo choć na świecie są rzeczy i sprawy o których filozofom się nie śniło, to i oszustów chcących wzbogacić się na astrologii, ezoteryce, przepowiedniach i stawianiu horoskopów tez nie brakuje.
Przysłowia i cytaty